Prawda rzadko jest czysta i nigdy prosta.

 

L i l j a  D i r c k s e n s 

 23 ▫ kelnerka w restauracji Tight  

         Dawniej dziewczynka z głową pełną marzeń i wielkich planów na przyszłość. Zapalona tancerka w różowym trykocie i porządnych baletkach. Obecnie młoda kobieta, która głupio uwierzyła, jakoby życie mogło kończyć się na podawaniu zamówień bogatym turystom, na zmywaniu po nich ohydnie brudnych stolików upaćkanych resztkami jedzenia i na wstawaniu o szóstej rano, po to by kłaść się z powrotem o drugiej w nocy, bo - jak sama twierdzi - musi brać kolejne nadgodziny, aby opłacić czynsz za mieszkanie. To zwykła próba udowodnienia sobie i innym, że nadal jest warta czegoś więcej, niż opłakiwania zmarnowanej przyszłości na deskach nowojorskiego teatru w najnowszej odsłonie Ognistego Ptaka Igora Strawińskiego, czegoś więcej, niż użalania się nad zaprzepaszczoną szansą obiecującej kariery primabaleriny w Wielkim Świecie. Na studia nie poszła. Rodzice szczęśliwie przestali się do niej odzywać, kiedy oznajmiła, że po wypadku musi zastanowić się nad innym celem w życiu; trzy lata temu spakowali rzeczy i wyjechali na stałe do Hiszpanii. Tylko czasami wysyłają kartki z pozdrowieniami, ale Lilja ich nie czyta. Wszystkie lądują w pudełku po butach. 

     Jak na kogoś, kto tymczasowo utknął w martwym punkcie poszukiwań egzystencjalnego sensu i prowadzi czysto-samotnicze życie w zaciszu czterech ścian, Lilja ma w sobie mnóstwo pogody ducha. Życzliwie uśmiechnie się do każdego i nie odmówi mu pomocnej ręki. Mieszka z dwoma kotami, powtarzając im uparcie, że nie potrzebuje faceta, skoro umie sama wymienić spaloną żarówkę i naprawić cieknący kran. Nikomu jednak jeszcze się nie przyznała, iż była bezpośrednią przyczyną kilkudniowej awarii prądu w kamienicy. Bo Lija w rzeczywistości więcej szkód wyrządza, niż im zapobiega. Jedyne, co jej naprawdę wychodzi, to hodowla roślin, gdzie każda - bez wyjątku - posiada swoje imię. Czas wolny przeważnie spędza ze szkicownikiem w dłoni i kubkiem gorącej herbaty, robiąc kilkuminutowe przerwy na masaż kolana. Wie, że obciążanie nogi intensywną pracą fizyczną nie przyniesie niczego dobrego w przyszłości, ale na razie - sobie i lekarzom - wmawia, że nic poważnego się nie dzieje, i że na razie wystarczą tylko dobre tabletki przeciwbólowe. 

      Jeśli tylko może, stara się nie myśleć o tańcu, stara się nie myśleć o wypadku, stara się nie myśleć o jego sprawcy*, stara się nie myśleć o tym, co byłoby gdyby... Stara się wybaczyć... Po prostu.

   

 powiązania. 

 ______________________________________________________

Karta poniekąd wymuszona, ale mam nadzieje, że znajdzie się chęć na wątek z Lilją, której historia jest znacznie bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać po przeczytaniu "tego" powyżej.

Sprawca* - do oddania. 

Hejo <3