Lars Unik
25 lat to za mało by poznać gorzki smak życia,
lecz wystarczająco by przestać wierzyć w bajki
porzucone studia ekonomiczne | pracownik Ogrodów Tivoli
Gdyby mógł spakowałby walizkę, wyjechał na drugi koniec świata i hodował alpaki w nadziei, że zapomni o wydarzeniach, które miały miejsce niespełna 3 lata temu. Po dwóch dniach umarłby nie mając co włożyć od garnka - o ile nie zapomniałby wziąć ze sobą takowego naczynia - bowiem nigdy nie podzielił miłości ojca do polowania. Przed tym jednak krzyczałby wniebogłosy błagając o bagietki czosnkowe, czarną herbatę i wygodną poduszkę. Marudziłby na świat, jednocześnie zgrywając bohatera bo przecież taka jest rola prawdziwego mężczyzny. Udawałby, że bawi go poczucie humoru losu, że wcale nie dręczą go wyrzuty sumienia, że relacje z rodzicami nadal ma dobre, a dziewczyna, którą pokochał nadal czeka na niego z ciepłą herbatą w jednej z jego ulubionych restauracji. Śpiewałby smutne piosenki choć jemu z pewnością słoń na ucho nadepnął. Jeździłby konno, zbierałby świerszcze do słoika jak to robił w dzieciństwie z dziadkiem i zachwycałby się gwieździstym niebem.
Gdyby mógł pokonałby strach przed jazdą samochodem i raz na
zawsze uwolnił się od zatłoczonych, wiecznie spóźnionych, pojazdów komunikacji
miejskiej. Przestałby karmić nikotynowego raka dymem papierosowym, pozbyłby się
trzech blizn na prawym policzku i przeżył piątkową rocznicę związku w zaciszu
niewielkiego mieszkania, mocno tuląc do swej piersi ukochaną.
Gdyby mógł wróciłby na studia, pokazałby ludziom, że jest
slaby, a praca w wesołym miasteczku wcale go nie satysfakcjonuje. Udowodniłby
znajomym, że wcale nie przegrał życia, że jest cholernie ambitnym człowiekiem i
prócz wiecznego czekania na dźwięk poczty, zwiastujący mową wiadomość w jego
życiu chodzi o coś więcej.
pustka po Tobie bezdenna, bezczelna, bezlitosna.
______
Faworyzuję. Wybrzydzam. Narzekam. Ale generalnie to lubię pisać!
