01.01.1991
Miała być wielka kariera pianistki, była za to wielka miłość, szybki ślub i jeszcze szybszy rozwód za pieniądze pożyczone od matki. Wielka kariera zaprzepaszczona została na rzecz wielkiej kariery męża malarza.
Nie pozostało nic oprócz niespełnionych marzeń i nadmiaru instynktu macierzyńskiego po poronionej ciąży.
Grywa w Kopenhaskiej filharmonii, płacze w białe poduszki i pali za dużo papierosów.
Kiedyś była muzą a dziś jest już tylko cieniem człowieka. Humorzasta jak mało kto, wpada ze skrajności w skrajność. Zapomniała już o tym jak bardzo towarzyska była jeszcze te trzy lata temu. Zgubiła samą siebie, każdego dnia coraz bardziej pogrążając się w smutku. Czasem krzyczy z bezsilności, rozliczając się dokładnie z tego co straciła.
___________________________________________
No jak zobaczyłam Kopenhagę to nie mogłam się powstrzymać.
Mam nadzieję, że starczy czasu.